Człowiek, którego podziwiam: „Nie przyjaźnię się z gwiazdami, przyjaźnię się z mamami na placach zabaw”

Jeśli chodzi o kobiety w kinie, moje serce jest, jak śpiewała Kasia Nosowska, pojemne jak przedwojenna wanna i pragnie by je wypełnić. Wypełniam więc od lat. Jedno z kluczowych miejsc zajmuje Kate Winslet.

Winslet udowodniła, że rudowłosa, większych rozmiarów dziewczynka z angielskiego Reading, nie tylko może osiągnąć ogromny sukces w swoim kraju, ale co najważniejsze – na świecie. Jej powodzenie jest swojego rodzaju bolesnym kopnięciem w genitalia wszystkich tych, którzy w nią nie wierzyli i jeszcze w przedbiegach, spisali na straty. Nie sposób wspomnieć o wszystkich rolach Winslet, bo było ich sporo, a o każdej można by było stworzyć osobny wpis. Z bogatego repertuaru pozostaje wyłuskać kilka pereł.

0dad638c3a9bb5ae5754cd5c6653b5f9

Kate nie trzeba nikomu przedstawiać, bo w światowej kinematografii pojawia się nieustannie od 1994 roku, gdzie jako kilkunastoletnia dziewczyna zagrała w Niebiańskich stworzeniach Petera Jacksona. Film nie należy do wybitnych, ale warto do niego wrócić głównie dla historii, którą wymyślił reżyser (wraz z Franem Falshem), a w której świetnie sprawdziły się Kate (w roli Juliet Hulme) i Melanie Lynskey (w roli Pauline Ivonne Rieper). Tak oto 19-letnia Winslet zagościła na wielkim ekranie po raz pierwszy i od razu dała się poznać widzom jako charyzmatyczna młoda aktorka, która ma do zaoferowania cały wachlarz umiejętności, a i nie boi się wyzwań, co pokazała w Niebiańskich stworzeniach.

54fb6cfe9c489ad5ecd952b4128ed9fc

Potem zagrała w Rozważnej i Romantycznej, Więzach miłości, Hamlecie i Titanicu. Nikomu nie trzeba tłumaczyć o co chodzi z tą ostatnią w tej wyliczance pozycją. 22-letnia Winslet stworzyła postać Rose DeWitt Bukater i – co tu dużo mówić – mimo że film (moim subiektywnym zdaniem) jest raczej średni (takie 5/10), zrobiła to wspaniale. Była autentyczna, a to w filmie tego typu, gdzie kicz unosi się w powietrzu, wcale nie było takie oczywiste. Z zapartym tchem podglądaliśmy historię romansu między emigrantem Jackiem (w tej roli Leonardo DiCaprio) i arystokratką Rose. W nocy, o północy, każdy z nas jest w stanie sypać dialogami z filmu, robiąc to bezbłędnie. Jack, I’m flying czy Wolę być jego dziwką niż twoją żoną brzmią znajomo? Na pewno tak. Co tu dużo mówić, ta rola otworzyła drogę Winslet do dalszej kariery.

kate

Rok 2004 przyniósł Zakochanego bez pamięci Michela Goundry’ego, a wraz z nim urodziła się mocna, niesztampowa rola Kate, mianowicie zadziornej Clementine Kruczynski. Na ekranie 29-letnia dziewczyna, w regularnie zmieniających się kolorach włosów, która poddała się operacji Howarda Mierzwiaka, usuwającej wszystkie wspomnienia związane z jej wieloletnim ex – Joelem (w tej roli Jim Carrey). Błyskotliwa, lekko niegrzeczna ale po raz kolejny niezwykle wiarygodna.

Dwa lata później na ekrany wchodzi lekki, przyjemny film Holiday Nancy Meyers. To pierwsza produkcja, w której Winslet używa swojego prawdziwego brytyjskiego akcentu, więc jej Iris, mieszkająca w zabitej dechami wiosce jest autentyczna do bólu. Kate gra zwykłą dziewczynę z sąsiedztwa, zakochaną w najbardziej nieodpowiednim dla niej mężczyźnie.

kate 2W akcie desperacji, próbie odcięcia się od chorej sytuacji i bezzwłocznej potrzebie ratowania swojego serca, pakuje walizki i wylatuje do Los Angeles. Winslet wspaniale wykorzystała szansę, i choć film jest amerykańską komedią romantyczną, nie zrobiła z siebie plastikowego stworzenia w blond włosach, a zagrała wiarygodnie kobietę ze złamanym sercem, która w głębi duszy, jak wysuszona gleba wody, potrzebowała miłości i ostatecznie ją dostała. Rozśmiesza w scenie chorobliwej radości z luksusu w którym przyszło jej (przez moment) mieszkać, wzrusza gdy na kanapie wygłasza monolog do Milesa (w tej roli Jack Black), budzi szacunek w relacji ze swoim 90-letnim sąsiadem i wkurza, gdy jak ostatnia kretynka odbiera telefony od faceta, który od lat żongluje jej sercem, odbija je, rzuca, a potem ponownie wraca do gry. Jest wielowymiarowa, a to jest atut.

f8ce5f78e3c5a780a2e249bedaae8a9a

2008 rok to czas Drogi do szczęścia w reżyserii męża Winslet – Sama Mendesa. Po wielu latach Kate pojawia się na ekranie z Leonardo Dicaprio. Duet uwielbiany przez widzów, tym razem też się sprawdził. Mamy dorosłych ludzi, którzy wiele już zagrali i potrafią z tych zasobów właściwie korzystać. Ostra przejażdżka po skrajnych emocjach: od niewymuszonego śmiechu, przez zaskoczenie, wściekłość, aż po najprawdziwszy smutek, bo choć to melodramat, nie od początku chce się w to wierzyć. Kate zaskakuje, szczególnie jeśli chodzi o warstwę emocjonalną. Odkrywa się w nich przez blisko 2 godziny.

e438a006c4c235e7d13348f1c365587dW tym samym roku świat ujrzał jednak coś lepszego, a mianowicie Lektora Stephena Daldry’ego. Jedna z najlepszych, jeśli nie najlepsza rola, Winslet. Przejmująca, wyrazista i co najważniejsze – nagrodzona, jak najbardziej zasłużonym Oscarem. Ten film obejrzałam dużo później i dobrze się stało. Byłam starsza, dojrzalsza, a historia przedstawiona w Lektorze mocno mną poruszyła. Jeśli sztuka (w tym wypadku film) ma wpływ na człowieka i może go zmienić, opowieść o samotnej konduktorce i młodym studencie prawa, który czytywał jej literaturę zmieniło mnie bez dwóch zdań. Na ekranie 33-letnia Kate wciela się w postać Hanny Schmitz. To zdaniem wielu miłośników kina jej najlepsza rola, a po latach okazuje się, że Kate też tak uważa. Materiał ciężki, ale Winslet udźwignęła go i pokazała, co znaczy być wybitną aktorką. Kiedy oglądałam galę rozdania Oscarów, a statuetka lśniła w jej dłoniach, chlipałam ze wzruszenia jak głupia. Chciałam tylko do niej podejść, uścisnąć dłoń i powiedzieć najprawdziwsze, prosto z serca dziękuję. Dziękuję Kate za rolę Hanny Schmitz.

ac1df69e00b9992fd53fcc014cfe7151

Dalej były role w serialu Mildred Pierce i filmach Contagion, Długi wrześniowy weekend, Odrobina chaosu, Rzeź, Niezgodna oraz jeden z ostatnich Steve Jobs. W tym ostatnim dostała wymagające wyzwanie i co dla nas Polaków ważne, wcieliła się w postać Joanny Hoffman, współpracownicy Steve’a Jobsa, ekspertkę ds. marketingu w firmie Apple. Kate w filmie wcieliła się w Polkę i to słychać. Jej brytyjski akcent zniknął na rzecz bardziej twardego języka. Duża rola i przyjemna ale chciałoby się jeszcze więcej. Mimo to, słusznie nagrodzona Złotym Globem w kategorii najlepsza aktorka drugoplanowa.

afa97ba332e82f07d1779eac214e1ca3

2015 rok przyniósł Krawcową i świetną rolę Myrtle Tilly Dunnage. Przyznaję, że po Hannie Schmitz to moja ulubiona rola Winslet. Znienawidzona przez mieszkańców Tilly ubrana w kreacje przyprawiające o zawrót głowy, z papierosem w ustach, mogła wypaść (co najmniej) blado w australijskiej scenerii, ale Kate po raz kolejny udowodniła, że zna się na rzeczy. Zdystansowana kobieta sukcesu, w pancerzu chroniącym warstwę emocjonalną, na zmianę bawi widza, wkurza, ale i wzbudza współczucie. Chciało się ją przytulić. Świetne zestawienie z (rewelacyjną kreacją) Judy Davis i Liamem Hemsworthem. Nie mogę tego nie powiedzieć. Kate bez wątpienia zagrała rewelacyjną postać, ale widzieliście jak ona tam wygląda? Obłędnie! Aż szkoda, że film przeszedł bez większego echa.

Ostatnio widziałam Ukryte Piękno, a bezpośrednim i jedynym wabikiem było jej nazwisko. Kate prezentowana jest w zwiastunach i notatkach prasowych jako ważna postać w całej historii. Oczywiście jest ważna, ale tak samo jak każdy inny bohater. Nie dostała materiału, w którym mogłaby się wykazać, więc zagrała po prostu prawidłowo. Zrobiła ile mogła i to się ceni.

Każdy dotychczasowy wybór Kate Winslet był w punkt. Aktorce na przestrzeni 20 lat pracy, udało się uniknąć filmowego gniota. Nie dała się wcisnąć w komercyjne projekty – i dobrze, bo szkoda jej na produkcje byle jakie. Jak to robi? Przede wszystkim kocha swoją pracę i swoją rodzinę, a nie, jak jej koledzy po fachu – płynność finansową, a co za tym idzie życie na ściankach, na opakowaniach chipsów czy pończoch uciskowych. Na językach innych ludzi. O niej się mówi wtedy, gdy trzeba, a więc przy okazji premier i nagród. Tylko tyle, choć patrząc na dzisiejszy show-biznes – aż tyle!

Czemu świat pokochał Kate Winslet? Bo jest normalną kobietą, która nie miała i mało tego, nie chce mieć rozmiaru 0 i z wielką ochotą nosi 40. Ma trójkę dzieci, nie opowiada o nich na prawo i lewo, nie pokazuje ich na Instagramie, a z mężem pojawia się tylko na ważnych, branżowych wydarzeniach. Paparazzi też odpuścili, bo jest dla nich zwyczajnie nudna: odprowadza dzieci do szkoły, robi zakupy w Tesco, a po Nowym Jorku chodzi z nieumytą głową. Wszyscy ją podziwiamy, bo udowodniła, że nie trzeba mieć znanych rodziców, milionów dolców na koncie i narodzin w Hollywood, żeby dumnie wstąpić i na długo zostać w czołowej ekipie najlepszych aktorek.

 Wszystkie grafiki pochodzą ze strony Pinterest.com 

Milena Fringee

Kojarzę słowa w pary - żongluję nimi, na pozór karłowate, scalam w finezyjne duety

Brak komentarzy

Zostaw komentarz

Twój adres email nie będzie publikowany